یک بازیکن فوتبال در هر بازی کیلومترها میدود و دهها اسپرینت، تغییر جهت و پرش انجام میدهد. این فعالیت متناوب و پرشدت بهشدت به گلیکوژن عضلات وابسته است و وقتی این ذخایر کم شود، تعداد اسپرینتها کاهش مییابد و تصمیمگیری هم کندتر میشود.
قبل از بازی
یک وعدهٔ اصلی غنی از کربوهیدرات و کمچرب حدود ۳ تا ۴ ساعت قبل از بازی، و در صورت نیاز یک میانوعدهٔ سبک حدود یک ساعت قبل، ذخایر را برای شروع بازی آماده میکند. غذای جدید را برای روز بازی نگه ندارید.
بین دو نیمه: ۱۵ دقیقهٔ طلایی
استراحت بین دو نیمه بهترین فرصت برای جبران بخشی از سوخت مصرفشده است: کمی مایعات و یک منبع کربوهیدرات سریع. ژل ایزوتونیک بدون نیاز به نوشیدن حجم زیادی آب جذب میشود و احساس سنگینی ایجاد نمیکند.
دقایق پایانی، زمانی که خستگی بیشترین اثر را دارد، اغلب سرنوشت بازی را تعیین میکند.
وقت اضافه و دقایق پایانی
اگر بازی به وقت اضافه کشیده شود، یک منبع کربوهیدرات اضافه کمک میکند. کافئین هم میتواند به تمرکز و سرعت واکنش در دقایقی که خستگی بیشتر شده کمک کند؛ البته فقط اگر قبلاً در تمرین امتحانش کرده باشید.
برنامهٔ فشرده و جلسات تمرینی طولانی
وقتی دو یا سه بازی در یک هفته دارید، ریکاوری اهمیت زیادی پیدا میکند: مایعات، کربوهیدرات برای پر کردن ذخایر و پروتئین برای بازسازی عضلات. در جلسات تمرینی طولانی، ژلهای حاوی BCAA میتوانند انرژی و حمایت از عضله را با هم فراهم کنند.
- ۳ تا ۴ ساعت قبل: وعدهٔ اصلی کربوهیدراتی و کمچرب
- بین دو نیمه: مایعات + یک ژل ایزوتونیک
- وقت اضافه: کربوهیدرات اضافه و در صورت تمایل کافئین
- بعد از بازی: مایعات، کربوهیدرات و پروتئین برای ریکاوری



